جمعیت سازی با پول بیت المال / تراژدی تشریفات
هفت تیر 7tir.com به قلم هدایت آقایی نماینده سابق فسا در مجلس : خبر کشته و مجروح شدن تعدادي از دانش آموزان که در حال انتقال از شهرستان فسا براي استقبال از آقاي احمدي نژاد به شيراز اتفاق افتاد، دل هر شنونده يي را به درد آورد. يقيناً در هيچ کجاي دنيا نمي توان گفت حوادث رانندگي، آتش سوزي، سيل و… به وقوع نمي پيوندد اما دلايل هر کدام تعيين کننده اهميت هر واقعه است. چنان که پيگيري و ريشه يابي قتل هاي عمد يا ترورها ولو با قربانيان کم نسبت به بلايايي قهري و طبيعي يا غيرعمد و ناخواسته حتي با فراواني ده ها هزار نفر مهم تر است. حادثه اخير را مي توان از دو زاويه مورد بررسي قرار داد؛ اول از اين ديدگاه که اتفاق مزبور جزء وقايع قابل پيشگيري بوده يعني اگر زمينه چنين مسافرتي فراهم نمي شد اين خسارت نيز وارد نمي شد لذا مسوولان بايد نسبت به وجوب و ضروري بودن سفرهايي از نوع يادشده پاسخگو باشند.
اما موضوع را مي توان و بايد از زاويه اجتماعي نيز مطالعه کرد. سال ها است که استقبال هاي تصنعي از مسوولان در مناطق مختلف کشور به صورت يک عرف و گاه شبه قانون درآمده است. هنگام حضور يکي از شخصيت هاي عالي رتبه يکي از مهم ترين پروژه ها براي مسوولان محلي ميزان و کيفيت جمعيت استقبال کننده است.
اينان بايد با سهميه بندي جمعيت مورد نياز بين شهرستان هاي استان مطمئن شوند تعداد افراد آنقدر خواهد بود که هم شکوه و جلال مقام مدعو را تامين کنند و هم البته زمينه را براي تشويق و احتمالاً ارتقاي خويش فراهم سازند. هزينه هاي پيدا و پنهان اين جمعيت فوق العاده زياد است. حق ماموريت کارکنان رسمي، کرايه هاي حمل و نقل، خورد و خوراک افراد، تعطيلي مدارس و کاهش فعاليت ادارات و بسياري از موارد ديگر باعث مي شود ميلياردها تومان از بيت المال صرف تشريفات استقبال از مقامات و تجمع براي استماع سخنراني آنان شود. هرچند در اين گفتار منکر حضور خودجوش برخي از افراد و دستجات و ابراز علاقه آنان به يک چهره ملي يا شخصيتي سياسي و دولتي نيستيم ولي بايد قضاوت کرد چند درصد از اين مستقبلان با امکانات خود و بدون مديريت بيروني حضور به هم مي رسانند. چرا در شهر تهران که هر روز صبح و شب عالي رتبه ترين مقامات در مسيرهاي نسبتاً معيني عبور مي کنند از اين جمعيت چند ميليوني ابراز احساسات صورت نمي گيرد. آنچه راقم اين سطور به ياد دارد از اوايل انقلاب تا پايان دوره رياست جمهوري چهارم تقريباً عموم تجمعات به ويژه براي حضور نزد مسوولان ناشي از علاقه يا حس انقلابي افراد بود اما پس از آن به تدريج شيوه هاي مديريت شده رايج شد.
پرسش اصلي در اين ارتباط آن است که اساساً منشاء احتياج به نشان دادن جمعيت زياد چيست؟ براي يافتن پاسخ کافي است نگاهي به کشورهاي مختلف در جهان داشته باشيم. بسياري از کشورهاي آفريقايي چون مصر، مراکش، سودان، زيمبابوه و کشورهاي آسيايي مانند کره شمالي، سوريه، چين و بيشتر کشورهاي امريکاي لاتين با تشکيل تجمعات مردمي به دنبال اثبات مشروعيت حکومت و نمايش دموکراسي هستند. در غالب کشورهاي فوق تشکيل حاکميت خارج از روش هاي دموکراتيک معمول و تعريف شده صورت مي گيرد. به عنوان مثال در کشورهاي چين و کره شمالي حزب کمونيست قدرت مطلقه بوده و رهبري و ساير ارکان حکومت با آراي اعضاي حزب تعيين مي شوند. به طور طبيعي مقامات اين کشورها همواره در معرض نقد افکار عمومي در سطح بين المللي قرار دارند و براي فرار از پاسخگويي به بهانه هاي مختلف و مراسم سالگرد جمعيت را به رخ مي کشانند. در مقابل کشورهاي پيشرفته صنعتي هستند که داراي نظام مبتني بر آزادي مطلق سياسي بوده. معمولاً دولت هاي برخاسته از آراي مردم در اين کشورها هيچ گاه دغدغه مشروعيت ندارند مگر آنکه در جمع آوري آرا تقلب و فريبکاري ثابت شود. همانند آنچه در جريان ماجراي واترگيت اتفاق افتاد و نيکسون رئيس جمهور امريکا مجبور به استعفا شد. اگرچه در همين کشورها نيز مسوولان به توجه مردم و حتي تجمع آنان افتخار مي کنند ولي اگر يک نخست وزير يا رئيس جمهور در خيابان برود و جمعيت ده ها هزار نفري جمع نشوند هيچ کس آن را کسر شأن يا نشان از نامردمي بودن دولت نمي داند.
حال بايد ديد جمهوري اسلامي در کجاي اين تقسيم بندي قرار دارد؟ براساس شعارهاي انقلاب اسلامي و منويات قانون اساسي علي القاعده جمهوري اسلامي بايد يکي از دموکراتيک ترين نظام هاي حکومتي باشد. مشروعيت جمهوري اسلامي بنا بر اصول متعدد قانون اساسي به آراي مردم برمي گردد که آزادانه به صندوق ها مي ريزند. در اين صورت ميزان محبوبيت دولتمردان و نمايش موافقت مردم با يک برنامه يا شعار خاص و امثال آن نبايد چندان پراهميت باشد. البته چنان که پيشتر نيز گفته شد اگر اقشاري از مردم با انگيزه و امکانات خويش در هر شرايطي ابراز احساسات کنند امري بسيار نيکو و خوشايند است اما مصروف داشتن هزينه هاي کلان نه تنها لازم نيست بلکه با افشا شدن دم خروس هايي مانند آنچه در تصادف اتوبوس دانش آموزان فسايي رخ داد از قدر و منزلت حمايت هاي واقعي نيز کاسته خواهد شد. به نظر مي رسد بيش از آنکه مسوولان و دولتمردان ما به دنبال اين قبيل برنامه ها باشند جريانات خودخواه و مردم ستيز هستند که به منحرف ساختن ساختار آزاديخواهانه انقلاب اسلامي کمر گماشته و درصدد جايگزين ساختن تجمعات به جاي آراي واقعي مردم هستند.
* نماينده اسبق فسا در مجلس
Tags: آزادی, اتوبوس, احمدی نژاد, استقبال از احمدی نژاد, تصادف اتوبوس دانش آموزان, تصادف اتوبوس دانش آموزان استقبال احمدی نژاد, حکومت, دموکراسی, دولت, شیراز, فسا, مرگ, کمونیست
می 10th, 2009 at 5:27 ب.ظ
خاک بر سر احمدی نژاد
می 10th, 2009 at 6:19 ب.ظ
این موضوع فقط مختص احمدی نژاد نیست. هر مسئول حکومتی، از خامنه ای گرفته تا برسه به وزیران دولت، همیشه براشون جمعیت سازی می کنند
حتی در راه پیمایی ها و تجمعات جلوی سفارتخانه ها
می 10th, 2009 at 8:09 ب.ظ
این کارها در رژیم های استبدادی و دیکتاتوری امری طبیعی است . در ضمن اکثر این افرادی که آورده می شوند زیر 18 سال هستند چون هم با مساله سیاست آشنایی کامل ندارند و هم اینکه با زور و اجبار به این گونه مراسم ها آورده می شوند .
می 10th, 2009 at 11:06 ب.ظ
زن اگه پروفسور هم بشه باز هم ناقص العقله. چه برسه به اینا که 18 سالشون هم نشده.
می 10th, 2009 at 11:45 ب.ظ
البت واسه همه شخصیتها ،جمعیت سازی نمی کنن،رهبر خامنه ای که جایی میره جمعیت خود جوش هستند.نمونه اون رو حتما در کردستان که کلا نظام ایران رو تحریم کردن خواهید دید که باز هم استقبال می شه.دیگه آدم که از تهران نمی تونن ببرن. کردستانی که همه شلواراشون خودش یه سند ه،چطور میشه این همه شلوار واسه جمعیت آورد؟از چین
می 11th, 2009 at 9:21 ق.ظ
بله ديگه اينطوريه با پول فقيرفقرا ………
می 11th, 2009 at 9:36 ق.ظ
امان به خدا از اين خونهاي ريخته شده.
می 11th, 2009 at 9:59 ق.ظ
يك داستان درباره ي همين موضوع در كتاب سينوهه پزشك فرعون
اين داستان بعد از خيانت هورن هوپ به آخ آتون و غصب حكومت و برگرداندن آمون به جاي يكتاپرستي رخ داده است. حكومت مصر يك روز قصد جنگ با سرزميني ديگر را داشتند . فرمانده ي لشكريان به ميان مردم آمد و گفت كه : جنگ مقدسي پيش رو داريم . مردم هم شروع به هورا كشيدن شدند.
وقتي متصدي حكومت از فرمانده پرسيد كه : جنگ كه جز خونريزي چيزي ندارد چگونه مقدس است و چرا مردم براي شما هورا كشيدند. فرمانده جواب داد : اگر بخواهي چيزهاي بد را براي مردم خوب جلوه كني بايد لفظ مقدس را به آن اضافه كني . و درضمن من به چند نفر پول دادم تا با گفتن اين جمله ي من هورا بكشند و بقيه ي مردم هم به تبعيت از آن ها اين كار را كردند . در پايان فرمانده گفت : تا آخر دنيا هميشه از اين بساط ها خواهد بود.
می 11th, 2009 at 10:41 ق.ظ
بهرحال اصلاح الگوی مصرف واسه کارمنداست که به هر بهانه از حقوق و یا حق ماموریتشون کم کنند
می 11th, 2009 at 11:10 ق.ظ
کاش خانواده ها نمیزاشتن بچه ها رو ببرن استقبال حالا به هر قیمتی که شده
می 11th, 2009 at 11:15 ق.ظ
توی این مملکت اصلاً کلمه ای بنام بیت المال هیچ معنی و مفهومی نداره و در نظر اینها پولی است که هر کسی که در مسند کار است می تواند هر گونه که دلش می خواهد و عشقش کشید از آن استفاده کند .
می 11th, 2009 at 2:59 ب.ظ
معلوم که دانش آموز با توجه به اون کلاس های دخمه و معلم های بی حوصله پیچونده شدن درس و ومدرسه را ترجیح میدنه تازه میرن یه کیک و ساندیسی هم میخورن خیلی ادعاشون میشه بیان دانشجو ها رو ببرن!ببین جز بسیجی ها کسی میره؟!
می 12th, 2009 at 12:37 ق.ظ
کورکه, شوجاعه. امروز برین به هیکل رهبر.
می 12th, 2009 at 7:51 ق.ظ
امروز خواهيد ديد كه به كوري چشم دشمنان نظام جمعيت خود جوش از تهران و استانهاي همجوار كردستان – مانند كرمانشاه – همدان وآذربايجان غربي واحتمالا شرقي را چگونه با اتوبوس به سنندج منتقل مي كنند تا از
رهبر محبو……… ب استقبال شاهانه اي را به عمل آورند ! بيچاره مردم مظلوم كردستان كه علاوه بر آنهمه
محروميت بايد قيافه اين بابا رو هم تحمل كنند !
می 12th, 2009 at 11:38 ق.ظ
سارا چند ساله که از خونتون بیرون نیومدی؟