هفت تیر

بعد از جلسه چهارشنبه شب كميته انتقالي نام دو مربي اروپايي و امير قلعه نويي براي هدايت تيم ملي فوتبال ايران مدنظر قرار گرفت که در نهایت با اتفاق نظر اعضاء بحث حضور مربی ایرانی در راس تیم ملی منتفی شد.

« آرتور جورج براگاد ملوتكسيرا» 13 فوريه سال 1946 در شهر پورتوپرتغال به دنيا آمد. اين مهاجم پرتغالي، يكي از زهردارترين مهاجمان تاريخ فوتبال كشور خود است كه به دليل سوابق درخشانش زمان بازيگري توسط روزنامه ورزشي ركورد(چاپ پرتغال) به عنوان يكي از 100 بازيكن برتر تاريخ فوتبال اين كشور برگزيده شد.

در فصل 65-64 و در زماني كه تنها 18 سال داشت به باشگاه معروف پورتو پيوست. البته او در اين تيم زماني براي نشان دادن مهارت‌هاي خود نداشت و تنها در چهار بازي براي تيم خود به ميدان رفت و يك گل به ثمر رساند. او فصل بعد به تيم «آكاديما» ‌پيوست و به مدت چهار سال در اين تيم بازي كرد. در 96 بازي خود 72 گل به ثمر رساند تا توجه فوتبالدوستان كشور را به خود جلب كند. جورج، در 1969 به بنفيكا رفت و تا سال 75 در اين تيم ماند. او 95 بار براي بنفيكا بازي كرد و باز هم 72 گل به ثمر رساند تا آمار خوبش در آكاديما را تكرار كند. جورج در سال 75 و در سن 29 سالگي بنفيكا را ترك و به تيم « بلنسس» پيوست و به مدت سه سال براي آنها بازي كرد. حضور در اين تيم گمنام آغاز افول اين گلزن قهار بود. او در اين تيم 51 بار به ميدان رفت و تنها 14 بار گل زد. جورج همچنين براي تيم ملي پرتغال در سال‌هاي 1967 تا 1977 به ميدان رفت و تنها يك بار گلزني كرد تا در عرصه ملي يك بازنده باشند.
جورج در مدت زماني كه بازي كرد، چهار سابقه قهرماني در ليگ پرتغال، دو قهرماني در جام حذفي و دو كفش نقره‌اي 27 مارس 1967 در ديدار مقابل ايتاليا در رم آغاز كرد. نتيجه اين ديدار دوستانه، تساوي يك بر يك بود. او در 30 مارس 1977 نيز مقابل سوئيس آخرين بازي ملي خود را برگزار كرد كه اين ديدار با نتيجه يك بر صفر به سود پرتغال به پايان رسد. آرتور در تيم ملي زير سايه مهاجمان برتر تاريخ فوتبال پرتغال مثل اوزه بيو، جوردائو و نه نه باقي ماند و نتوانست درعرصه ملي درخشش زيادي داشته باشد.
حضور او در فينال رقابت‌هاي «جام استقلال برزيل» شايد مهم‌ترين نقطه عطف در كارنامه بازي‌هاي ملي او باشد. سپس مصدوميت‌هاي پي در پي باعث شد تا او فوتبال ملي و باشگاهي را تقريباً به صورت همزمان كنار بگذارد.

سوابق مربيگري
جورج (يا به عبارت صحيح خورنه) پس از پايان دادن داوطلبانه به دوران بازيگري به آلمان شرقي رفت تا در لايپزيك، به مطالعه مربيگري و متدهاي تمريني بپردازد. او در سال 1984 به عنوان مربي به پورتو پيوست و دوران طلايي مربيگري خود را در اين تيم آغاز كرد. جورج دو بار پي در پي درفصول 85-84 و 86-85 ليگ پرتغال را فتح كرد و سومين قهرماني ليگ را در فصل 90-89 به دست آورد او همچنين دوبار نيز در سال هاي 88 و 91 فاتح عنوان قهرماني جام حذفي اين كشور شد. اما بزرگترين افتخار مربيگري وي در فصل 87-86 در جام باشگاه‌هاي اروپا رقم خورد. او توانست پورتو را در فينال با نتيجه دو بر يك مقابل بايرن مونيخ به پيروزي برساند. افتخاري كه بعدها توسط خوزه مورينيو تكرار شد. پس ازاين افتخار بود كه او در كشور خود با عنوان آرتورشاه (نام يكي از پادشاهان بزرگ انگليس) معروف شد. او پس از اين عنوان به باشگاه «‌ريسينگ پارسين»‌رفت و پس ازعدم موفقيت دوباره به پورتو بازگشت، اين بار او پس از قهرماني در پرتغال در فصل 90-89 و قهرماني درجام حذفي در سال 91، در سال 1992 به پاري سن ژرمن پيوست و ليگ فرانسه را فتح كرد. او پس از اين موفقيت به بنفيكا بازگشت و فصل 95-94 را با عنوان سومي ليگ پرتغال به پايان رساند. پس از اين عنوان جورج چند فصلي را با تيم‌هايي مثل آكاديما، ويتسه آرنهيم (هلند) ، تنريف(‌اسپانيا) و زسكامسكو سپري كرد و پس از آن دوباره به پرتغال بازگشت. جورج در سال هاي 1989 تا 91 به صورت همزمان مربي تيم ملي پرتغال و پورتو بود؛ دوراني كه نام اين سرمربي سبيلو را در تمام دنيا سرزبان انداخت. جورج پس از آن به تيم ملي سوئيس پيوست و از سال 96 تا 98 در اين كشور مربيگري كرد. پس از آن نيز به تيم ملي كامرون پيوست. اما ناكامي او در صعود به جام جهاني 2006 آلمان باعث شد تا همكاري‌اش با كامرون به پايان برسد. او به النصر عربستان پيوست اما در اين تيم نيز موفقيتي كسب نكرد و پس از تنها دو ديدار، به دليل شكست دردناك 4 بر يك مقابل الفيصلي از سمت خود اخراج شد. جورج هم اكنون مدير تيم دسته دومي فرانسوي با عنوان « سرتيل- لوستيان» است. آرتور جورج دستي هم در عالم شعر و شاعري دارد و كتابي از شعار خود را نيز به چاپ رسانده است نكته مهمتر درباره او اما اين است كه از آخرين موفقيتش سالها مي‌گذرد
آرتور جرج

This entry was posted on یکشنبه, دسامبر 23rd, 2007 at 2:07 ق.ظ and is filed under اخبار ورزشي, داغ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.